Blood, Sweat & Tears – No Sweat

Album „No Sweat” zespołu Blood, Sweat & Tears ukazał się w sierpniu 1973 roku i był szóstym studyjnym wydawnictwem tej legendarnej amerykańskiej formacji. Nagrań dokonano w renomowanych studiach Electric Lady Studios w Nowym Jorku oraz Trident Studios w Londynie, a za produkcję odpowiadał Steve Tyrell.

Muzycznie płyta reprezentuje wyraźny zwrot w stronę jazz-rocka i fusion, z dużym naciskiem na rozbudowane partie sekcji dętej i bogatsze aranżacje. To właśnie ten album wielu krytyków określa jako najbardziej jazzowy moment w karierze Blood, Sweat & Tears. Głównym wokalistą był już Jerry Fisher, który zastąpił Davida Claya-Thomasa, a w składzie pojawili się znakomici instrumentaliści, m.in. Lew Soloff (trąbka), Lou Marini (saksofon) i Georg Wadenius (gitara).

Na płycie znalazły się takie utwory jak „Roller Coaster”, „Save Our Ship”, „Almost Sorry” czy „Inner Crisis”, łączące przystępne melodie z odważnymi strukturami rytmicznymi i instrumentalnymi improwizacjami. Brzmienie jest gęste, miejscami funkowe, z charakterystycznym groove’em sekcji rytmicznej i ekspresyjnymi solówkami dęciaków.

Choć „No Sweat” nie osiągnął komercyjnego sukcesu na miarę wcześniejszych albumów — w USA dotarł jedynie do 72. miejsca listy Billboard 200 — z czasem zyskał uznanie wśród fanów jazzu i fusion. Dziś uznawany jest za ważny etap w ewolucji zespołu, dokumentujący jego odejście od pop-rockowych korzeni w stronę bardziej wyrafinowanej, instrumentalnej formy jazzu elektrycznego początku lat 70.